Þetta byrjaði þegar ég var 47 ára. Ég vaknaði á nóttunni gegnsósa af svita, ég gleymdi orðum í miðri setningu, og ég varð pirruð yfir hlutum sem áður höfðu ekki snert mig. Heimilislæknirinn sagði að þetta væri streita. Hann ávísaði þunglyndislyfjum sem ég tók í hálft ár án þess að nokkuð breyttist.
Það var vinkona mín, sem er hjúkrunarfræðingur, sem nefndi við mig hormónameðferð. Hún sagði að einkennin mín hljómuðu kunnuglega. Ég hafði heyrt að hormónameðferð væri hættuleg og var óörugg, en ég fór samt og las mér til. Það sem ég komst að var að rannsóknin sem skapaði þennan ótta hjá heilli kynslóð kvenna hefur verið endurmetin í nýju ljósi.
Ég talaði við annan lækni, byrjaði meðferð, og innan tveggja mánaða svaf ég aftur. Ég man orð. Ég er aftur ég. Ég vildi að einhver hefði sagt mér fyrr að ég þyrfti ekki að þrauka af.
28. maí
Alþjóðlegi kvenheilsudagurinn
Frá þekkingu til þjónustu
Þekking kvenna um eigin heilsu og heilbrigðiskerfið býr í reynslu þeirra; því sem reyndist erfitt, því sem reyndist vel, og því sem þær vildu að einhver hefði sagt þeim fyrr.
Á kvenheilsudagurinn.is söfnum við þessari reynslu saman svo hún geti orðið þekkingargrunnur að betri heilbrigðisþjónustu fyrir konur.
4
sögum hefur verið deilt
Sögurnar hingað til
Sögurnar hér fyrir neðan eru birtar með samþykki þeirra sem deildu þeim. Nöfn, staðir og auðkennandi smáatriði hafa verið fjarlægð. Það sem eftir stendur er reynslan sjálf — og þekkingin sem í henni býr.
Ég fékk aldrei nákvæmar upplýsingar um ólíkar tegundir getnaðarvarna, kosti og galla. Mér var bara sagt að fara á pilluna og það var ekki fyrr en löngu seinna að ég komst að því frá vinkonum mínum að það væru fleiri valmöguleikar. Svo er oft óljóst hvenær ég á að fara á heilsugæslu og hvenær til kvensjúkdómalæknis; er ekki enn komin með það á hreint.
Lesa sögunaÞað var ekki fæðingin sjálf sem var erfið. Það var það sem kom seinna. Meðgangan gekk vel og dóttir mín var glöð. En þegar hún var um tveggja mánaða gömul fór ég að finna að eitthvað var ekki eins og það átti að vera. Ég grét yfir litlu, ég svaf ekki þótt hún svæfi, ég hafði enga lyst á mat. Mér fannst eins og ég væri ekki ég sjálf.
Ég sagði ekki neinum frá þessu í langan tíma. Þegar mamma kom í heimsókn og spurði hvernig ég hefði það, svaraði ég alltaf „bara fínt". Það var ljósmóðirin í þriggja mánaða skoðuninni sem spurði aftur eftir að ég sagði „fínt" í fyrsta sinn. Hún spurði hvernig ég hefði það í alvöru.
Ég svaraði heiðarlega í þetta skiptið, hún vísaði mér áfram, og ég byrjaði í sálfræðimeðferð viku seinna. Þetta var miklu einfaldara en ég hafði haldið. Ef þú ert að lesa þetta og þekkir þessa tilfinningu; segðu einhverjum. Þú þarft ekki að bíða eftir að einhver spyrji þig aftur.
Að baki átakinu
Áratuga reynsla af heilbrigði
Ósar standa að Kvenheilsudeginum 2026 til að safna saman reynslu og þekkingu sem konur búa yfir um heilsu sína og heilbrigðiskerfið. Með þessu viljum við opna samtalið um betri heilbrigðisþjónustu fyrir konur.
Ósar rekja rætur sínar til ársins 1919 og eru móðurfélag fyrirtækja sem öll sérhæfa sig í heilsu og heilbrigði með einhverjum hætti. Kvenheilsa snertir starfsemi samstæðunnar á mörgum sviðum, og við sjáum því margar ólíkar birtingarmyndir þeirra áskorana sem konur mæta í leit sinni að heilbrigði. Þess vegna stöndum við nú að Kvenheilsudeginum og munum leggja okkar af mörkum svo hann festist í sessi, konum til verulegrar heilsubótar.
Okkar skuldbinding er sú að sögurnar sem þú deilir berast í traustar hendur og eru meðhöndlaðar samkvæmt ströngum skilyrðum. Þú deilir nafnlaust og ræður hvort hún birtist á vefnum eða nýtist eingöngu sem hluti af stærri mynd. Ritstjórnarhópur fer yfir hverja innsendingu af trúnaði og virðingu, samkvæmt skýrum reglum sem þú getur lesið á síðunni Ritstjórnarstefna.
Lesa nánar um vefinn
